Helaas kunnen we redelijk vertrouwen op de Amerikaanse meteorologische dienst. Bij het openslaan van de gordijnen deze ochtend zag het er n.l. zoals voorspeld erg nat uit. Nu hebben wij al twee weken lang geboft met het weer dus klagen we niet al te snel. Eerst maar eens ontbijt en daarna warme kleding en plu’s opduiken onderuit de koffers.

Onze stoomtrein zou om 8.45 AM vertrekken dus bijtijds enroute. Op het moment dat wij ons hotel verlieten werd het droog en even later bij het station aangekomen brak het zonnetje zelfs voorzichtig door!
Goed, onze coupe bleek dus niet van ramen voorzien, althans niet waar deze normaal behoren te zitten. Wel hadden wij een glazen dak dus uitzicht genoeg. Als welkomstgeschenk kregen we twee afsluitbare plastic koffiebekers, een tas van de spoorwegmaatschappij en twee poncho’s. Vooral dit laatste baarde ons enige zorgen.

Stipt op tijd vertrok onze locomotief waarbij flink aan de stoomfluit werd getrokken.

Bob was onze begeleider in de coupe en vertelde onderweg tal van wetenswaardigheden over het ontstaan van deze treinverbinding naar het stadje Silverton, dat 80 km verder ligt op een hoogte van ruim 2800 meter. Ook zorgde hij voor gratis en onbeperkt koffie en thee.

Na een uurtje reizen verschenen de eerste druppels op ons glazen dak en even later plensde het stevig door. De regen viel gelukkig nagenoeg recht naar beneden waardoor wij redelijk droog bleven. Alleen wanneer er buiten boord gehangen werd om weer een stukje natuurschoon of de trein zelf op de foto of video te zetten, werd je wat nat.

Ondanks het weer was de rit toch echt een hele leuke belevenis! De kolkende Animas rivier die dan weer links, dan weer rechts van de trein stroomde of zelfs een enkele keer onder het spoor door, de tal van watervallen waarvan er door de regen meer dan normaal waren, de groene bossen met ver daarboven de besneeuwde bergtoppen die zo nu en dan door de laaghangende bewolking zichtbaar waren. Nee, het was vandaag echt weer een nieuw avontuur zoals ook iedere dag deze roadtrip weer anders is.

Na 3 1/2 uur arriveerden wij in Silverton en wat gebeurt, ineens is het droog met zelfs zo nu en dan de zon erbij!

Nadat iedereen was uitgestapt sloegen wij rechtsaf waar de meeste andere toeristen de andere kant op wandelden.

Silverton is eigenlijk best wel een leuk plaatsje om een paar uur in door te brengen. Nu moest dit in ons geval ook wel omdat de bus, die ons weer terug naar Durango zou brengen, pas 2 1/2 uur later vertrok.

Zo kregen wij de gelegenheid om wat leuke plaatjes te schieten van de winkeltjes en restaurantjes nog in oude Western stijl.

De meegenomen broodjes hebben we maar bewaart voor morgen zodat wij de lunch konden gebruiken in de oergezellige Handlebars saloon compleet met open haardvuur.

Na de lunch nog wat rondgewandeld en gewinkeld en nog wat foto’s gemaakt van het oude stationnetje van Silverton ed.
(Klik of tap op de onderstaande foto’s voor een vergroting)

Toen we weer net in de bus zaten klaar voor de retourrit trok de lucht weer helemaal dicht en begon het weer te gieten. We boften weer!

Tijdens de terugreis even een dutje gedaan en zo waren wij weer na 1 1/2 uur terug in Durango waar het boven de twintig graden was met zon. Dus snel uit die jassen.

Het restantje van de middag werd volgemaakt met een bezoekje aan de locale Mall en de Walmart.

Moe maar zeer voldaan daarna weer terug op de kamer.

Het avondeten houden we even simpel, Taco Bell op een minuut lopen.

Morgen weer een rit grotendeels door de bergen maar, als het weer het toelaat, ook langs de Great Sand Dunes.